Noor Koevoet heeft de passieve Woo (het recht om een Woo-verzoek in te dienen) bekeken vanuit de theorie van de tragedy of the commons. Ze laat zien dat het “commons” (in het Nederlands: meent) begrip heel goed op de passieve Woo past: het is een gemeenschappelijk goed dat iedereen vrijwel onbeperkt mag gebruiken. De tragiek zit dan in twee dingen: overbelasting van ambtenaren en verminderd effectieve besluitvorming door (gevoeld) gebrek aan vertrouwelijkheid.
Noor laat zien dat de door Nobelprijswinnaar Elinor Ostrom beschreven technieken om de tragedie af te wenden prima toepasbaar zijn op de Woo en dat juist die de door de Woo beoogde transparantie veel minder in gevaar brengen dan de standaard technieken die al in het oorspronkelijke artikel van Hardin stonden (verschillende vormen van beprijzing en beperking).
Veel van de voorstellen gedaan door het ACOI om de passieve Woo vlotter en beter te laten functioneren vallen onder de technieken van Oostrom. We kunnen dus stellen dat de scriptie van Noor die voorstellen een stevige theoretische onderbouwing geeft.
